Psychiatria
Psychiatria dział medycyny klinicznej zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem psychicznych zaburzeń. Jej działami są m.in. psychiatria sądowa i psychiatria przemysłowa( nadzoruje ochronę zdrowia psychicznego w zakładach pracy). Psychiatra różni się od psychologa faktem, iż psychiatria jest nauką medyczną, psychologia zaś, według podziału klasycznego jest subdyscypliną filozoficzną, która obecnie wyrosła na samodzielną naukę społeczną. Obie nauki są interdyscyplinarne i posiadają zróżnicowane podejścia, zawierające swoiste podstawy teoretyczne.
Psychiatra posługuje się badaniami z zakresu neuronauki, psychologii, medycyny, biologii, biochemii i farmakologii, uznaje się, iż stanowi ona naukę pośrednią między psychologią a neurologią. Psychiatria stanowi podstawową specjalność medyczną i jest w odpowiedni do swoich zadań sposób zorganizowana. W Polsce specjalizacja w zakresie psychiatrii trwa 5 lat.
Z kart historii psychiatrii - trepanacja
Autorem artykułu jest Ludmiła Chludzińska
Wizyta u lekarza psychiatry nie jest niczym przyjemnym. Jednak przysłowiowa kozetka nie wyda nam się taka straszna, gdy wyobrazimy sobie jakim zabiegom poddawani byli nasi przodkowie. Wizyta u lekarza dla wielu osób bywa przeżyciem traumatycznym. Jeżeli lekarzem tym jest specjalista psychiatra, decyzja o podjęciu, a następnie kontynuacji leczenia bywa jeszcze trudniejsza. Ze względu na tabu jakim wciąż w naszej kulturze otoczone są choroby umysłowe, pacjenci często wymyślają najbardziej błahe wymówki, aby z wizyt takich zrezygnować. Z drugiej strony podobnego zabiegu można użyć, aby samego siebie przekonać do leczenia. Wystarczy na przykład wyobrazić sobie, jakim zabiegom poddawano ludzi w starożytności, kilkaset czy nawet kilkadziesiąt lat temu...
Już od lat archeolodzy wśród szczątków najróżniejszych kultur odnajdują czaszki z regularnymi, okrągłymi otworami wykonanymi za życia właścicieli tychże szczątków. Są to ślady po najstarszej i najbardziej rozpowszechnionej historycznej metodzie leczenia zaburzeń psychicznych – trepanacji. Zabieg ten znany w Egipcie faraonów, starożytnych kulturach krajów śródziemnomorskich, ale także Majów czy rdzennych ludów zamieszkujących wyspy Polinezji. Z biegiem lat zmieniały się podstawy wykonywania zabiegów – tłumaczono je koniecznością usuwania złych duchów, które zagnieździły się w głowie chorego, potrzebą dotlenienia, czy uwolnienia zatęchłego powietrza uwięzionego wewnątrz czaszki. Zmieniały się również narzędzia, początkowo prymitywne wytwory kościano-drewniane, aż po bardziej skomplikowane i zaprojektowane tylko do tego jednego celu metalowe aparaty, były efektem postępu cywilizacyjnego. Oczywiście śmiertelność zabiegów trepanacji była wysoka, dopóki medycy nie zdali sobie sprawy ze znaczenia higieny w pielęgnacji pacjentów poddanych zabiegom. Jednak pomimo tego ryzyka pacjenci dobrowolnie poddawali się im, licząc na uzdrowienie i polepszenie jakości ich życia.
Obecnie trepanacja jest zabiegiem wykorzystywanym w ramach neurochirurgii przy odbarczaniu krwiaków podtwardówkowych, czy usuwaniu guzów mózgu. Współczesna psychiatria mając do dyspozycji całą gamę leków, form psychoterapii, metod sprawdzonych i bezpieczniejszych dla pacjentów, nie ma potrzeby stosować tak drastycznej i krwawej metody. Oprócz tego wiemy więcej o funkcjonowaniu ludzkiego mózgu i jego zaburzeniach niż nasi przodkowie, i mimo iż ta wiedza wciąż jest niepełna, to zdecydowanie nie dopuszcza możliwości istnienia stęchłego powietrza w głowie. ---
Bulimia - kompletny poradnik.
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl