Depresja
Depresja, zespół depresyjny, chorobowe zaburzenia życia uczuciowego i emocjonalnego, którego osiowym objawem jest dominujące uczucie smutku, przygnębienie, lęku, zniechęcenia oraz ujemny ton uczuciowy towarzyszący ogółowi przeżyć. Częste jest też współistnienie charakterystycznych objawów somatycznych . W cięższych przypadkach mogą występować urojenia depresyjne oraz myśli i próby samobójcze.
Istotną rolę w powstaniu depresji psychogennych odgrywają bodźce natury psychicznej lub psychospołecznej. Depresję często stwierdza się w przebiegu psychoz endogennych, zwłaszcza w przebiegu choroby afektywnej, której charakterystyczną cecha jest okresowe występowanie zespołów maniakalnych i depresyjnych lub tylko jednego z nich. Depresje objawowe występują w przebiegu chorób somatycznych (np. nowotworów ograniczonych zmian mózgu, zatruciach. Depresja analityczna występuje u niemowląt jako reakcja na oddzielenie od matki: charakteryzuje się brakiem zainteresowania otoczeniem i utratą łaknienia jeśli oddzielenie przedłuża się, może dochodzić do stopniowych zaburzeń ogólnego rozwoju.
Depresja - skuteczna psychoterapia to:
- 1. terapia poznawczo-behawioralna (zmiana przekonań negatywnych na pozytywne o sobie, o przyszłości, o wydarzeniach negatywnych)
- 2. terapia behawioralna (zwiększenie aktywności sprawiających przyjemność.
- 3. terapia interpersonalna (rozwiązywanie konfliktów interpersonalnych).
Śmiertelna choroba ludzkiej psyche
Autorem artykułu jest Anna Rosłaniec
Dużo się o niej mówi, sporo pisze, a jeszcze częściej źle diagnozuje. A choroba sieje w tym czasie spustoszenia. Jak wynika z danych Światowej Organizacji Zdrowia depresja stanowi czwarty pod względem wielkości problem zdrowotny na świecie. Trudno jednoznacznie określić przyczynę takiego stanu rzeczy: problemy psychiczne, objawiające się obniżeniem nastroju, bardzo długo nie były diagnozowane jako choroba, w związku z tym nie ma właściwie podstaw do stwierdzenia, czy notujemy obecnie wzrost zachorowalności na depresję czy jedynie fakt zaliczenia jej w poczet chorób wpłynął na upowszechnienie wiedzy o niej, ułatwiając rozpoznanie (w tym autodiagnozę) .
Z medycznego punktu widzenia jej natura nie podlega dyskusji – depresja jest poważnym problemem zdrowotnym, wywołanym zakłóceniami w funkcjonowaniu tak zwanych przekaźników synaptycznych (głównie noradrenaliny i serotoniny), które przenoszą sygnały między neuronami. Jest to dysfunkcja biochemii mózgu i jako zaburzenie czysto biochemiczne depresja jest zaleczalna a nawet całkowicie wyleczalna farmakologicznie. Dodatkowo, ponieważ trudno jest jednoznacznie ocenić czy fizjologiczne zaburzenia w przekazywaniu informacji są przyczyną czy też pochodną przyczyn innego rodzaju np. o podłożu psychologicznym, proces leczenia należy uzupełniać psychoterapią.
Oczywiście nie każdy stan psychiczny objawiający się pogorszeniem nastroju będzie depresją. Wymienia się kilka czynników, których nawarstwienie świadczy o stanie chorobowym, są to:
- pogorszony nastrój utrzymujący się przez dłuższe okresy czasu,
- rezygnacja z zainteresowań,
- apatia i niezdolność do przeżywania przyjemności,
- wzrost lub utrata apetytu i co za tym idzie znaczne wahania wagi ciała,
- problemy związane ze snem (bezsenność lub nadmierna senność),
- problemy z panowaniem nad motoryką ciała,
- wrażenie ciągłego zmęczenia,
- poczucie winy i przekonanie o braku własnej wartości,
- problemy z koncentracją,
- pojawiające się, uporczywe myśli o śmierci i samobójstwie.
Jednoczesne wystąpienie kilku z powyższych symptomów (zazwyczaj mówi się o pięciu) wskazuje na stan chorobowy i powinno skutkować podjęciem natychmiastowej decyzji o leczeniu.
Szum medialny może w pewnym stopniu powodować oswojenie się z chorobą i przejście nad nią do porządku dziennego, jednak należy pamiętać o tym, że choroba ta nie tylko znacznie pogarsza jakość życia osoby chorej i jej otoczenia a jest wręcz chorobą śmiertelną.
--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
